เมื่อสักสองสามเดือนก่อนผมได้ดูหนังเรื่อง”โตเกียวทาวเวอร์”ที่โรงหนังสยาม
หลังดูจบ ความรู้สึกอิ่มเอม และ ความละอายใจ ปนกันอยู่ในสมอง
ชีวิตผมคล้ายกับ ม่าคุง พระเอกในเรื่องประมาณนึง.